Brått er mai her, like overveldande kvar vår, med intens fuglesong, naturen som bråvaknar og lufta så skarp og klår. Like sikkert vårteikn er dei unge, lovande i raudt, blått og svart som feirer avslutninga av 12-13 års skulegong. Eg er russemamma for tredje gong i år, men blir aldri heilt fortruleg med rolla, og kjenner meg lett uroleg desse maidagane. Måtte det gå bra denne gongen og!

10. mai har vi termin, og vi ventar i spenning på at den nye nettsida vår skal sjå dagens lys for første gong. No er det snart 6 år sidan storesøstera gamle ssf.no vart skapt, og ho har vakse seg både stor og litt for tung. Difor har vi vore veldig medvitne på vekta i dette svangerskapet, og ventar oss ei mykje slankare utgåve av arten denne gongen.

Å kjøpe bustad er noko dei fleste gjer nokre få gonger i livet. Det startar gjerne med ein liten 2 eller 3-roms leilegheit. Ein del år seinare har du fått deg sambuar og born, og treng ein noko større. Det neste blir ein romsleg tomannsbustad, eller einebustad med hage. Når borna har flytta ut og ein er lei av vedlikehald og stor hage, er det på tide å få seg noko mindre igjen. All oppspart kapital som då ligg i einebustaden går til å dekke kjøpet av den nye og romslege leilegheita med plass til alt av møblar ein har kjøpt opp gjennom, samt soverom til gjestar og barnebarn.

So har nok ei politisk stjerne vore på vitjing i fylket vårt. Trond Giske er ein glimrande politikar, ein flink pedagog og har handlekraft utan om det vanlege. Sist han var her, var under ein næringskonferanse i Førde i mars 2011. Eit glimrande foredrag, mykje applaus og borte var han. Ingen kommentarar eller kritiske spørsmål blei det funne rom for. Eg sat igjen med mange av dei som eg formulerte i ein blogg; same dag.

Eg likar rett og slett ikkje å gje vekk pengesetlar i gåve til nokon. Bortsett frå den klassiske pengesetelen i ein konvolutt når ein av ungane skulle i bursdagsselskap, og ho mor fekk vite det dagen før. Det er sjølvsagt lettvint og greitt, og gåva i seg sjølv kan vere ein solid sum, men å kor kjedeleg!

Tanken om å reise, festa seg allereie i barndommen på campingtur i ein fullasta Morris Ten. Auga store og nysgjerrige på alt eg fekk sjå og oppleve. Fantasien var sett i sving. Spørsmålet om å vere reiseleiar i banken kom i samband med ein busstur til Rüdesheim/Rhindalen i 1992 – ganske tilfeldig. Spennande, tenkte eg. Kva kan eg bidra med?

Eg hugsar framleis Knax-vekene frå då eg var lita. Eg fekk vere med i banken og setje inn pengane eg hadde spart på sparebøssa mi. I starten var det kjekkast å samle klistremerker heilt til ein fekk ein fin premie. Seinare fekk ein meir forståing for kva saldo betyr, og det var kjekt å sjå denne bli større for kvar gong.

Eg er invitert til heimbygda mi for å holde eit foredrag om trening og kosthald onsdag 29. februar. Det ser eg på som ei stor ære, og samtidig ein fin anledning til å fortelje om kva eg held på med. Som ein del kanskje veit, har eg ansvaret for kosthaldet til dei to Tippeligaklubbane Strømsgodset og Odd Grenland. Den viktigaste delen av jobben min er likevel mot folk flest, og vi har blant anna hatt nesten 17.000 personar på kosthaldskurs dei siste 11-12 åra.

Talet på menneske på jorda har passert 7 milliardar. Om få år vil det vere oppe i 9 milliardar. Ei av dei store utfordringane vi skal handtere, er å sikre at alle desse 9 milliardane får tilstrekkeleg med mat. Sjølv om dei fleste politikarane her til lands mest truleg også ser denne utfordringa, er det likevel enkelte av dei som tek til orde for at midlane i landbruksoppgjeret i større grad skal kanaliserast mot «landskapspleie». Dette opprørar meg.

Det er gjerne slik at merksemda mot Sparebankstiftinga Sogn og Fjordane følgjer gåvetildelingane våre, slik at det fort vert litt stilt rundt oss i dei lange periodane mellom søknadsfristane. Men det tyder slett ikkje at det ikkje skjer noko! Sidan førre søknadsrunde har stiftinga mellom anna fått ny administrasjon og har evaluert sitt første driftsår, og nokre endringar i stiftinga byrjar å gjere seg synlege i tida som ligg foran oss. Så her er nokre oppdateringar frå stiftinga: