Etter tre års skulegang i Bergen, flytta eg tilbake til heimfylket i fjor haust og til ny jobb som marknadskonsulent i Sparebanken Sogn og Fjordane. Som nykomar i jobbmarknaden, har eg fått bli med på mykje spennande. Ikkje minst blir eg inspirert av ein arbeidskultur som stadig jaktar etter forbetringar og nye idear, for å tilpasse seg nye krav og forventningar i samfunnet.

Korleis kjennest det, Cecilie? Er det rart? Ja! Veldig rart, det er uvant, svarar eg. Ravi syng “ut-av-deg-sjæl-opplevelse”. Ja, kanskje det er slik, tenker eg.

Livet som student var herleg, førelesningar to gonga i veka, fest og fyll i helgene og resten av tida til restitusjon. Ja, det var litt av ein draum. Men no er moroa over, fordi eg er i siste innspurt i kommunikasjonsutdanninga og vart nylig utplassert som praktikant på marknadsavdelinga i banken. Eg får ein forsmak på det hardbarka arbeidslivet som forhåpentlegvis ventar nokre månadar ned i vegen.

Kven er dei, sommarvikarane som er innom eit par månader i året, og er med på å halde banken gåande? Vi lurte – og spurte. Her får du del 2 av ”Ung og lovande i banken” 

Det verkar som om heile Norge går i dvale i juli. Ute stoppar rushtrafikken, og her i banken blir alt litt meir stille. Litt mindre telefonar, litt mindre mas. Det er som ein liten unntakstilstand. Men sjølv om alle ser ut til å ha tatt ferie, så er det nokon som er på jobb og held hjula i gong. Kundar skal hjelpast, papir skal handsamast og tal skal reknast.