Her ein dag fekk eg koselig besøk i banken av ein ivrig liten kar ved namn Rolf. Han hadde fundert ei lita stund over at han gjerne ville kjøpe seg ein plass å bu, og no når han hadde fast jobb kunne det kanskje vere ein mogelegheit for dette? ”So bra”, sa eg, og tok med meg ein spent Rolf inn på kontoret for å finne svar på spørsmålet.

Som småbarnsfar møter eg jamt og trutt skikkelsane Ole Brum og Svarteper. Er vi i ferd med å møte liknande skikkelsar i dagens norske samfunn?

Då eg var liten drømte eg om å vere stor, og no når eg er stor ønskjer eg ofte å vere liten igjen. Få bekymringar og lite ansvar. Allereie frå eg var liten laga eg meg milepålar; å begynne på skule, ta førarkort og flytte heimafrå var nokre. Trygt og godt hadde eg det heime, men likevel var det å flytte heimafrå ein av dei største milepålane.