So har nok ei politisk stjerne vore på vitjing i fylket vårt. Trond Giske er ein glimrande politikar, ein flink pedagog og har handlekraft utan om det vanlege. Sist han var her, var under ein næringskonferanse i Førde i mars 2011. Eit glimrande foredrag, mykje applaus og borte var han. Ingen kommentarar eller kritiske spørsmål blei det funne rom for. Eg sat igjen med mange av dei som eg formulerte i ein blogg; same dag.

Denne overskrifta kunne, eller skal eg heller seie burde, stått på trykk i Dagens Næringsliv eller Finansavisa med følgjande ingress: Verdien på fylket auka vesentleg som følgje av at endå fleire verksemder og enkeltpersonar såg nytten av å bruke ressursar og fritid på fellesskapet for å skape eit rikare, sosialt liv.

Denne veka har det vore ein interessant debatt i Dagens Næringsliv basert på ei undersøking frå NHO som rangerer kommunane i Norge ut frå kor bærekraftige dei er. La meg seie med ein gong at statistikk av dette slaget må ikkje takast som heile sanninga. Til det er det for unyansert og basert på nokon variablar som på langt nær dekker alt. Men likevel. Dette er interessant og det forundrar meg at det ikkje får meir merksemd i lokale og regionale media. Her er eit godt grunnlag for reflekterte og dagsaktuelle kommentarar og diskusjonar.

Det gjorde godt å lese intervjuet med Oddvar Flæte i Firda i dag. Eg blei oppstemt og fekk tilbake litt av trua på at vi likevel kan evne å samle oss om moglegheitene og det som skaper utvikling og verdiar. Tenk om fleire klarte, som Oddvar, å heve seg over splid og strid, sjå dei viktige og store linjene. Jobbe løysingsorientert og konstruktivt utan å bruke nedsettande ord og mistru kvarandre sine hensikter og motiv.

Førre måndag hadde eg ein fin dag. Ikkje ein roleg dag på kontoret om det er det du trur. Nei, eg var på kundebesøk, noko eg gjer altfor lite. I lag med nokon av mine medarbeidarar var eg inn om fire bedrifter i Breim og Jølster. Eg kallar det bevist bedrifter sjølv om det var bønder vi besøkte. Kvar for seg driv dei sine bedrifter med stor innsats, entusiasme og profesjonalitet. Sjølvsagt er det mange fleire som driv slik og fortener omtale, men la no disse fire stå som representantar for resten. Slikt gir meg tru på ei framtid for bygdene.

Oddrun Midtbø må vere eit godt døme på eit medmenneske! Artikkelen i BT magasinet laurdag 2. april om journalisten Oddrun som møter vaskehjelpa på Fosshaugane frå Eritrea og hjelper ho til å få resten av familien til Sogndal, trefte meg midt i hjarterota. Tenk om fleire av oss brydde oss litt meir og ofra nokon timar og dagar til å hjelpe andre til eit betre liv?

Trond Giske er ein engasjerande og flink minister. Eg har sansen for han. Offensiv og sjarmerande. God å prate og ikkje redd for å vere konkret verken i ord eller handling. Slik også på onsdag. Eit engasjerande og godt innlegg på næringskonferansen i Førde. Men det var heller ikkje vanskeleg å merke at det er politiske poeng som skal scorast og at valkampen nærmar seg.

Det er sikkert dumt av meg å klage på mediainteressa for bank og finans i fjordfylke. Men eg ber om at de ser på dette meir som ei undringsmelding enn som ei klage…

Rapport nr 17 om Stad skipstunnel er akkurat klar. Nummer 17! Eg orkar ikkje ein gong tenkje på kor mykje tid, ressursar og pengar som er brukt i disse prosessane. Det er forresten ikkje mitt poeng heller. Ei tilsvarande sak er kva som skal skje med ubåten utanfor Fedje. Den med kvikksølv om bord, som de veit. Med skiftande statsrådar trengs sjølvsagt også nye utgreiingar. Som oftast endar dei opp med konklusjonar som høver til statsrådane sine synspunkt og på tidspunkt som er ufarlege i forhold til tida fram til neste stortingsval.

Om fire månader er det ti år sidan eg starta i jobben min i Sparebanken Sogn og Fjordane. Eg nemner ikkje det fordi eg har tenkt meg noko jubileum. Nei, langt der i frå. Men eg har lyst til å dvele litt med endringstakta i samfunnet vårt. For ti år sidan kjende vi ikkje til ord og uttrykk som Blogg, YouTube, Facebook, Google eller finn.no. Kina var eit stort og folkerikt U-land i Asia, Bin Laden var ein eller annan terrorist som amerikanarane syntest var vel plagsam og Enron var eit bunnsolid amerikansk kraftselskap. På kjøpesenteret kunne du framleis møte aggressive seljarar av leksikon i bokform, og iPod var ein kjempedyr duppedings som eit selskap i krise dreiv og utvikla.