Dette er det nye Norgeskartet, presentert på årskonferansen til NHO denne månaden. Dei raude områda er dei sterke og mest vekstkraftige delane av landet. Eg bur i Sogn og Fjordane. Fylket har ikkje fått ein einaste liten raud flekk sjølv om bustadkommunen min Førde har hatt ei veksttakt på nivå med Oslo dei siste ti åra. Det er vel berre å innsjå realitetane og dra dyna over hovudet. Med mykje grått rundt tinningane og adresse i heilgrå bygdesone, er framtida dyster.

Då er det berre å lette på hatten og takke statsminister Jens Stoltenberg. Vår fremste politiske leiar kjem til Sogn og Fjordane over nyttår for å sjå på skadane og beredskapen etter juleorkanen. Eg var lenge redd at vi skulle oppleve det same som under gasseksplosjonen i Gulen. Då vart ein liten kommune og eit hardt prøva folk i stor grad overlate til seg sjølv og nærast gjort til kasteball mellom ulike fagetatar.

Kjære Jens Stoltenberg. Eg saknar deg desse stormfulle romjulsdagane. Sjølvsagt har eg stor forståing for at du tek juleferie og kviler ut etter eit svært krevjande år. Men du har kanskje sett litt på TV og lese ei og anna avis om at det er mørketid på Vestlandet, spesielt i Sogn og Fjordane. Orkan, springflo og flaum har herja felt med oss sidan første juledag. Vi har vore utan straum, utan telefon, utan veg, utan ferjesamband. Hus, vegar, kraftlinjer, kaier, bruer og utstyr er øydelagde. Heldigvis kom sivilforsvaret oss til unnsetning og flaug inn ein satellittelefon til kommunane som har vore heilt utan samband med omverda i to døgn.

Det er berre å tilstå. Eg har ikkje lese den 300 sider tunge landbruksmeldinga som vart lagt fram den 2. desember i år. Det burde eg gjort sidan dette kan vere eit av dei viktigaste dokumenta for heimfylket mitt, Sogn og Fjordane. Men eg har lytta på presentasjonen til landbruksminister Lars Peder Brekk og skimta lyset.

Nøyaktig 20 år tilbake i tid var ein merkedag på Vestlandet. For meg var det ein dag på tå hev som enda med fadese.

Jostedal er ei bygd som imponerer meg. Den er ei typisk utkantbygd. Likevel klarer den å auke folketalet og trekke til seg både gründerar og velkvalifisert arbeidskraft. Jostedal har på mange måtar knekt koden som store delar av Sogn og Fjordane har problem med.

Eg har lyst å fortelje deg om ein kjenning av meg som har fått nytt syn. Det skjedde ikkje utan dramatikk. Det var krisestemning då hornhinna losna og dama i hu og hast vart sendt til legespesialistane på Haukeland. Der skjedde eit lite under. Hornhinna vart ikkje berre sveisa fast igjen, den vart også korrigert og kopla saman med ny linse. Det som var umogleg for nokre år sidan, let seg ordne med avansert utstyr og høg kompetanse. Auget vart justert frå minus 10,5 til minus 0,75. Pasienten kom ut frå sjukehuset med eit skarpare og klarare blikk enn nokon gong og takka for krisa ho hadde kome opp i.

Har du køyrt frå Ørsta/Volda til øyane på Søre Sunnmøre? Før du anar er du komen heilt ut i havet til fugleøya Runde. Du kryssar fjordar og sund i eitt sett utan å sjå snurten av ferja. I staden susar du gjennom den undersjøiske tunnelen i Eiksundsambandet og over ei rekke bruer og fyllingar mellom øyane. Det som dukkar opp av flytande farkostar er avanserte farty for oljeindustrien og nymåla ringnotsnurparar.

I dag vil eg lette på hatten for ein professor. Han heiter Erling Holden og kjem frå Bærum. Han imponerer meg fordi han på mange måtar er mannen mot straumen og får til det dei færraste trur er mogleg.

Fjordingar og sogningar er sindige folk. Eg hadde ein mistanke frå før, men er sikker etter det som har skjedd i finansverda dei siste dagane. Mens børsane stuper og forståsegpåarar snakkar om krakk, krise og det som verre er, trekkjer vi berre på skuldrene i Sogn og Fjordane.